“Abomenaĵo ĉe sankta loko”

Tiu citaĵo de Jesuo, la Ekumena Kristo, en Lia Evangelio laŭ Mateo, 24:15, kiu estas parto de la Prediko de la Fino de la Tempoj – aludo al paroloj de profeto Daniel, en la Malnova Testamento de la Sankta Biblio -, devus esti temo por profunda pripensado en nia socio.

Morto de 12 gejunuletoj en Lernejo Tasso da Silveira, en la kvartalo Realengo, en la okcidenta regiono de Rio, ĵaŭdon, la 7-an de aprilo, nome malĝoja okazaĵo kaŭzita de homa frenezo, atingis nin ĉiujn, senescepte. Ĝi neniam forviŝiĝos el nia memoro. Unue, pro respekto al la memoro de tiuj, kiuj forpasis; due, pro tio, ke la rememorado de tiu fatalaĵo ĉiam invitos nin al signifoplena vojaĝo al sankta regiono, kiun kelkaj el ni tute ne konas: la intimo de homo. Kiu loko estas pli sankta ol la homa koro? Tiu organo, kiu simbolas tion plej admirindan, kion oni povas esprimi kiel estuloj kreitaj laŭ la bildo kaj simileco de Dio, je Spirito, neniam troviĝis tiom mistraktata.

Ekzistas homoj, kiuj supozas, ke la homa koro estas rubujo. Tamen, tiom da malpuraĵo estas verŝata sur la popolamasojn, ke por mia surprizo oni miras, kiam ili redonas tiun malpuraĵon en formo de brutalaĵoj kaj frenezaj agoj.

Urĝas reeduki!

Ĉe LBV ni kultivas la Dian Parton, nome tiun subliman, kiu ekzistas en ĉiuj homoj kaj atendas, ke oni veku ĝin por ke ĝi montru sian efikecon por Bonfarado, tiun luman eron, kiun ĉiu homo portas en si, spite kredojn aŭ nekredojn. Mizerikordo, Kompatemo, Justeco – ligitaj al Frateco – kaj aliaj noblaj sentoj estas manifestiĝoj de tiu supera parto de nia karaktero. Kaj tiun valorigon oni elvolvu de frua infaneco, ĉe familia sino.

Koncerne tion, per dokumento sendita al UN okaze de Konferenco de Statuso de Virinoj, je marto 2009, nome temo jam ofte komentita en ĉi tiu kolumno, mi reasertis, ke monda stabileco komenciĝas ĉe koro de infanoj. (...) La amo, kiu inspiras nian pedagogian vojon (Pedagogio de Amo kaj Pedagogio de Ekumena Civitano), prenita laŭ ĝia plej elstara senco, estas ne nur alta Animsento, sed politika strategio, same komprenata laû ĝia plej supera inklino, kongrue kun Socia Justeco, kiel strategio por postvivado de homoj, popoloj kaj nacioj. Homoj – nome civitanoj, interalia esperplenaj gejunuloj – estas multe pli ol sako da karno, ostoj, muskoloj, nervoj, sango. Ili amas kaj suferas. Ili revas, deziras, konstruas, elreviĝas, kaj malgraŭ ĉio ili plu sekvas, ili antaŭeniras... Ili meritas, krom leĝoj, respekton, por ke ili neniam fariĝu mallumaj baroj, sed plenumiĝu favore al ĉiuj (...).

Kulturo de Paco

Nuntempe, pli ol iam ajn, estas nemalhaveble, ke oni travivu Solidaran Dian Amon, ĉar tiu estas la sola, kiu povas forigi de sur la Tero malluman krimadon, mizeron kaj doloron, kiam oni komprenos kaj plenumos ĝin laŭ ĝia tuta kompatpovo, laŭ ĝia tuta justecosento, sekve plej efike, ne nur flanke de Religio, sed ankaŭ flanke de Politiko, de Scienco, de Ekonomiko, de Arto, de Sporto, de internaciaj rilatoj, de plej simpla laboristo kaj de plej elstara publika homo.

Tial la Evangelio de Jesuo – kiam oni legas kaj travivas ĝin je Spirito kaj Vero (ne laŭ la mortiga litero, kiel diris Apostolo Paŭlo), sub lumo de la Nova Ordono de la Ĉiela Donanto – prezentas solvon por la problemoj, kiuj turmentas nin. Sekvu atentigo: libro inspirita de Dio, kiu estas Amo, se oni komprenas ĝin laŭ angulo de malamo, fine transformiĝas (jen la Historio tion konfirmas) en inciton al malfeliĉaĵoj.

Sen la antikva inspiro de Solidareco, instruita de la Kristo kaj de homoj elstaraj koncerne kredon, kaj de eminentaj pensuloj, homa progreso ĉiam restados nekontentiga rilate kolektivan esperon.

José de Paiva Netto, verkisto, ĵurnalisto, radiokronikisto, komponisto kaj poeto, naskiĝis je la 2-a de Marto 1941, en Rio-de-Ĵanejro/RJ, Brazilo. Li estas direktoro-prezidanto de Legio de Bona Volo (LBV). Efektiva membro de Brazila Asocio de Amaskomunikiloj (ABI) kaj de Brazila Asocio de Internaciaj Amaskomunikiloj (ABI-Inter), li estas ano de Nacia Federacio de Ĵurnalistoj (Fenaj), de International Federation of Journalists (IFJ), de la Sindikato de Profesiaj Ĵurnalistoj en Ŝtato Rio-de-Ĵanejro, de la Sindikato de Verkistoj en Rio-de-Ĵanejro, de la Sindikato de Radiokomunikantoj en Rio-de-Ĵanejro kaj de la Brazila Unuiĝo de Komponistoj (UBC). Li partoprenas ankaŭ en la Akademio de Beletro de Centra Brazilo. Li estas aŭtoro por internacia referenco pri defendado de homaj rajtoj kaj konceptado de la idealo de Ekumenaj Civitaneco kaj Spiriteco, kiuj laŭ li estas “lulilo de plej grandanimaj valoroj, kiuj naskiĝas en la Animo, nome en la loĝejo de emocioj kaj de rezonkapablo prilumita de intuicio, medio, kiu enhavas ĉion, kio transcendas la vulgaran kampon de materio kaj devenas de la homa sublimita sentemo, kiel ekzemple Vero, Justeco, Kompatemo, Etiko, Honesteco, Grandanimeco kaj Frata Amo”. Resume, ĝi estas la matematika konstant-nombro, kiu harmoniigas la ekvacion de vivo spirita, morala, mensa kaj homa. Nu, sen tia scio, ke ni ekzistas en du sferoj, sekve ne nur en la fizika, fariĝas malfacile atingi Socion vere Solidaran, Altruisman, Ekumenan, ĉar ni plu neglektos, ke la scio pri Supera Spiriteco plialtigas la karakteron de la homoj, kaj konsekvence tiu scio kondukas la homojn al la konstruado de Tutplaneda Civitaneco”.