Homo: estingiĝanta specio

Reprodução BV

Aristotelo

Aristotelo (384-322 a.K.) asertis, ke la homo estas racia animalo. Ĉar tiu difino estas ĝenerale akceptita, tial nepre necesas pliampleksigi la diskutadon pri ekologio, kiu kutime privilegias faŭnon kaj flaŭron. Necesas enkonduki la homon en tiun diskutadon, ĉar li, kun sia Eterna Spirito, estas la plej grava kreitaĵo sur la Tero. Multaj personoj volas savi Amazonion, tamen kiom da ili okupiĝas pri savado de niaj infanoj?

Shutterstock
Reprodução BV

Jesaja

Legio de Bona Volo (LBV) neniam kontraŭis progreson, tamen ĝi malaprobas malpurigadon de akvofontoj kaj plaĝoj, faligadon de arbaroj, transformadon de kampoj en rubodeponejojn, resume, agresadon al la naturmedio. Ĉar ĝi konsideras, ke detruado de la Naturo estas estingado de la homa raso, ĉar ĉiumomente, en diversaj landoj, la homo fosas sian propran tombon, pro deziro riĉigi sin ajnakoste. Profeto Jesaja jam admonis en la Malnova Testamento de la Sankta Biblio, versikloj kvin kaj ses de la 24-a ĉapitro de sia Libro:

“(…) 5 Kaj la tero estas malpurigita de siaj loĝantoj; ĉar ili malobeis la instruon, ŝanĝis la leĝon, detruis la eternan interligon.

“6 Pro tio malbeno konsumis la teron, kaj kulpiĝis tiuj, kiuj loĝas sur ĝi; pro tio forbrulis la loĝantoj de la lando kaj restis malmulte da homoj.”

Arquivo BV

Alziro Zarur

La sesa versiklo, kiu estas miljara antaŭvidaĵo, montras atomkonflikton, nome eblecon en socio, kiu jam eksplodigis du mondmilitojn kaj malmulte respektas la teron, el kiu la homo elprenas sian subtenon, ekde sia naskiĝo. Ĉi tiu planedo estas la komuna loĝejo de popoloj. La homo kaj lia Eterna Spirito ne estas kreaĵoj apartaj de la Naturo, sed ties plej gravaj elementoj. La riĉeco de ĉi tiu mondo estas ĝia Homaro, videbla kaj nevidebla, ekologie harmonia kun la faŭno kaj flaŭro, kun la tuta medio. Koncerne tion, indas rememorigi la soneton de la granda poeto kaj Fondinto de LBV, Alziro Zarur (1914-1979):

 “Plej Granda Honto

“Patrin’ Naturo, mi – Poet’ kaj ido
Via, en vian sinon, mi envenas.
Sufiĉas vin rigardi, mi ekvidas
Mizeron grandan sur la homa vojo.

“Kaj mi konstatas tian malprudenton,
Kaj antaŭ vi, Patrino, mi rekonas:
La homo, nur, makulas vian helon
Per la mensog’ cinika pri progreso!

“Antaŭ via grandega malavaro,
Serena, absolute admirinda,
La homa vanto tute malaperas...

“Kaj ho Patrin’ Naturo, min hontigas,
Se mi rigardas vin kiel Patrinon,
Ke estas mi mem unu el la homoj!”

 (...) La homo daŭre restas en tia sinteno, el kiu li nepre devos foriri per sia propra klopodo kaj merito, por ke li ne transformu sin en “estingiĝantan specion”. Ĉiu tago estas oportuna tago por renovigi nian destinon. La Vivo ĉiam venkas.

José de Paiva Netto, verkisto, ĵurnalisto, radiokronikisto, komponisto kaj poeto, naskiĝis je la 2-a de Marto 1941, en Rio-de-Ĵanejro/RJ, Brazilo. Li estas direktoro-prezidanto de Legio de Bona Volo (LBV). Efektiva membro de Brazila Asocio de Amaskomunikiloj (ABI) kaj de Brazila Asocio de Internaciaj Amaskomunikiloj (ABI-Inter), li estas ano de Nacia Federacio de Ĵurnalistoj (Fenaj), de International Federation of Journalists (IFJ), de la Sindikato de Profesiaj Ĵurnalistoj en Ŝtato Rio-de-Ĵanejro, de la Sindikato de Verkistoj en Rio-de-Ĵanejro, de la Sindikato de Radiokomunikantoj en Rio-de-Ĵanejro kaj de la Brazila Unuiĝo de Komponistoj (UBC). Li partoprenas ankaŭ en la Akademio de Beletro de Centra Brazilo. Li estas aŭtoro por internacia referenco pri defendado de homaj rajtoj kaj konceptado de la idealo de Ekumenaj Civitaneco kaj Spiriteco, kiuj laŭ li estas “lulilo de plej grandanimaj valoroj, kiuj naskiĝas en la Animo, nome en la loĝejo de emocioj kaj de rezonkapablo prilumita de intuicio, medio, kiu enhavas ĉion, kio transcendas la vulgaran kampon de materio kaj devenas de la homa sublimita sentemo, kiel ekzemple Vero, Justeco, Kompatemo, Etiko, Honesteco, Grandanimeco kaj Frata Amo”. Resume, ĝi estas la matematika konstant-nombro, kiu harmoniigas la ekvacion de vivo spirita, morala, mensa kaj homa. Nu, sen tia scio, ke ni ekzistas en du sferoj, sekve ne nur en la fizika, fariĝas malfacile atingi Socion vere Solidaran, Altruisman, Ekumenan, ĉar ni plu neglektos, ke la scio pri Supera Spiriteco plialtigas la karakteron de la homoj, kaj konsekvence tiu scio kondukas la homojn al la konstruado de Tutplaneda Civitaneco”.